Beogradsko dramsko pozorište: Premijera predstave “Ničiji sin”

0
106

U Beogradskom dramskom pozorištu biće izveden komad jednog od najzanimljivijih savremenih, hrvatskih dramskih pisaca.

Ničiji sin“Ničiji sin” hrvatskog autora Mate Matišića u režiji Marka Misirače biće premijerno izveden 4. oktobra. U ovom delu pisac problematizuje društvenu stvarnost postjugoslovenske Hrvatske i kritički se odnosi prema licemerju nekadašnjih antikomunista i “disidenata”, nacionalista i političkih zatvorenika, kao i zloupotrebi ratnih vetarana zarad ciljeva političkih i ekonomskih elita…

Atelje 212: Počele probe predstave „Petrijin venac“, premijera 24. novembra
Ničiji sin
Foto: BDP

– Reklo bi se da je čitav opus Mate Matišića, jednog od najvažnijih savremenih dramskih pisaca ovih prostora, neka vrsta “hipertrofiranog realizma”. Njegovi komadi najčešće pripadaju okvirima građanske drame u kojoj se likovi i situacije iz uslovnog realizma otiskuju u vode groteske, vodvilja, farse, parodije, trilera pa čak i antičke tragedije, ne bi li se tako emotivno najtačnije demistifikovali svi važni mitovi savremenog društva – kaže reditelj Misirača.

BDP premijerom predstave „Poslednji rok“ proslavilo 70. rođendan
Ničiji sin
Foto: BDP

– Komad “Ničiji sin” otvara nam se u ibzenovsko-strindbergovskom duhu kao drama o disfunkcionalnoj porodici i njenom članu, nosiocu postratne traume. Međutim, nakon pinterovskog početka (“komedija pretnji”), uviđamo brzo da će to zapravo biti priča o tajni i otkrivanju istine. Usled otkrivanja tajni i saopštavanja istinâ svakog od članova porodice, doći će do drmanja identiteta. Ovim nesrećnicima je uspostavljeni identitet jedino što im je preostalo pa će urušavanje toga biti zapravo i urušavanje njih samih. I tu kreće borba za goli opstanak! Sve ovo, kao što sam već pomenuo, Matišić briljantno žanrovski plete i čini nemoguće: da gledaoca od urnebesno smešnih scena vodviljskog tipa, sasvim neosetno odvede do najvećih ponora poput onih iz antičke tragedije, da bi na kraju sve obavio osećanjem apsurda – objašnjava reditelj.

Film „Pijavice“ Dragana Marinkovića u postprodukciji
Foto: BDP

– Nakon gotovo tri decenije prisutnosti Matišića na sceni, konačno se događa jedan njegov komad u nekom beogradskom pozorištu. Zbog toga sam posebno ponosan i srećan. Nadam se da će publika uživati otkrivajući jednog izuzetnog dramskog pisca, ukorenjenog u tradiciju balkanske komedije i crnog humora (sa referencama na opuse Ive Brešana i Dušana Kovačevića), ali s druge strane vrlo originalnog pristupa temama koje obrađuje – kaže Misirača.

U predstavi igraju Miodrag Krivokapić; Danica Ristovski; Vladan Milić; Todor Jovanović; Milena Predić; Aleksandar Alač; Lako Nikolić; Jovan Jelisavčić; i Andrej Pipović. Dramaturg je Ivan Velisavljević, scenograf Boris Maksimović, a kostimograf Tatjana Radišić.

Trejler za komediju Vinka Brešana „Koja je ovo država“ sa Ristovskim, Kavacom, Bogdanom, Olbrickim…
Ničiji sin
Foto: BDP

Crnohumorni psihološki triler “Ničiji sin” treći je deo “Posmrtne trilogije”. U osnovi, to je bizarna porodična drama u kojoj se polako otkrivaju sablasti iz nedavne prošlosti, perioda Domovinskog rata devedesetih godina. Središnji lik je veteran Ivan, a u život čoveka za kog veruje da mu je otac – univerzitetskog profesora, bivšeg političkog zatvorenika i novokomponovanog političara Izidora Barića, naprasno i ucenjivački upada njegov nekadašnji zatvorski čuvar, Srbin Simo. Matišićevu “Posmrtnu trilogiju” (2006) čine drame “Sinovi umiru prvi”, “Žena bez tijela” i “Ničiji sin”. Osim u Hrvatskoj, drame su mu izvođene u Bugarskoj, Mađarskoj, Makedoniji, BiH, Sloveniji i Rusiji.

Obeleženo 70 godina Jugoslovenskog dramskog pozorišta dodelom godišnjih nagrada

Film “Ničiji sin” u režiji Antona Ostojića u Hrvatskoj je izazvao kontroverzne komentare zbog teme kojom se bavi. Ipak, bio je apsolutni je pobednik 55. Filmskog festivala u Puli 2008. godine kada je osvojio čak šest Zlatnih arena, uključujući i Veliku zlatnu Arenu za najbolji film. Osim te, filmu su pripale i nagrade za najbolju režiju; specijalne efekte; ton; muziku; najbolju mušku glavnu ulogu; i obradu zvuka. Takođe, pripala mu je i Nagrada “Oktavijan” Hrvatskog društva filmskih kritičara.

Dani Mije Aleksića: Nenad Jezdić prvi laureat nagrade „Mija Aleksić – biti glumac“
Ničiji sin
Foto: BDP

– Jedna građanska porodica je u svojoj kući, a jedan leš je u podrumu. Treba imati na umu tu dramsku situaciju u “Ničijem sinu” Mate Matišića pre nego što se ode u političko tumačenje komada – zbog toga što je Matišićev komad od površinskog političkog sloja dosta univerzalnija i jezivija priča o sistemu porodičnih laži. Glava jedne građanske porodice pokušava da sačuva svoj mali građanski mir, svoje dobre odnose sa susedima, svoj integritet akademika, dobrog supruga i oca, i da na tome izgradi političku karijeru. U tome mu pomaže supruga koja vlastitu tragediju i poziciju istinske žrtve, koju je godinama tajila, pretvara u osvetoljubivu volju za moć. Između njih je sin, ratni veteran u invalidskim kolicima. Njega su do očaja i traume dovele upravo ljubav prema otadžbini i zapaljive reči očeva osnivača, i ljubav prema domovini i majci koja je ćutala i sanjala osvetu.

– U tu idilu dolazi nekadašnji dželat, dogogodišnji mučitelj porodice, koji takođe, gle čuda, o sebi misli kao o žrtvi. I uskoro se u podrumu te ugledne građanske kuće nađe leš. Sistem porodičnih laži između oca, majke i ničijeg sina u stvari se uspostavlja da bi sačuvao tajnu o zločinu. Upravo taj jezivi sistem dovodi do tragedije ničijih sinova i zato je potresno gledati ga u pozorištu, a mučno videti kakve posledica nam još ostavlja u stvarnosti – rekao je dramaturg Ivan Velisavljević.

Premijerom muzičkog spektakla „Zojkin stan“ otvorena nova sezona BDP
Ničiji sin
Mate Matišić, Foto: BDP

Mate Matišić (1965) diplomirao je na Pravnom fakultetu u Zagrebu. Bio je zaposlen kao urednik u Dramskom programu Hrvatskog radija i kao dramaturg Jadran filma. Predaje filmski scenarij na Akademiji dramskih umjetnosti u Zagrebu. Uz pisanje, bavi se komponovanjem filmske i pozorišne muzike. Svira u džez sastavima, nastupa na džez koncertima i festivalima. Svira nekoliko narodnih instrumenata (samicu, tamburicu, bisernicu, bas prim). Dobitnik je niza nagrada za dramske tekstove i muziku. Scenarista ili koscenarista je desetak uspešnih i nagrađivanih dugometražnih igranih filmova. Autor je pozorišnih drama: “Bljesak zlatnog zuba” (1985); “Legenda o svetom Muhli” (1988); “Božićna bajka” (1989); “Cinco i Marinko” (1992); “Anđeli Babilona” (1996); “Svjećenikova djeca” (1999); “Sinovi umiru prvi” (2005); “Ničiji sin” (2005); “Žena bez tijela” (2005); “Balon” (2010); “Fine mrtve djevojke” (2012); “Ljudi od voska (2016).

POSTAVI ODGOVOR

Molim vas unesite vaš komentar
Molim vas upišite vaše ime ovde